Commentaar voor deze pagina

Woensdag 16 juni - dag 7

Vandaag 16 juni, ons einddoel ROME is in aankomst. We hebben een fantastische reis gehad, mooie fietstochten, soms rustig langs het water, andere met pittige hellingen en zalige afdalingen en nog andere met zeer steile hellingen en afdalingen maar we zijn allemaal veilig en zonder ongevallen aangekomen.

De aankomsten in de steden waar we officieel ontvangen werden in steden als Strasbourg, Pisa … begeleid door de plaatselijke politie waren spectaculair !

De ontvangst en toespraken waren steeds vol lof en bewondering voor ons project zodat we met veel moed onze reis verder zetten.

Na een paar dagen zijn we een grote familie geworden, iedereen spreekt met iedereen of het nu een fransman, een brit, een zuid-afrikaan of een belg is, super. De hotels zijn prima in orde.

Een dikke proficiat aan de organisatie en alle vrijwilligers (ik ga geen namen noemen anders ga ik zeker vergeten, het zijn er veel te veel) die zich ingezet hebben om van deze reis een onvergetelijke ervaring te maken. Dank u wel !.

Els Binnard

Dinsdag 15 juni – dag 6

De regen stopt net op tijd voor ons vertrek om 9u.

Wegens het druk verkeer zijn we in groepen ingedeeld, met telkens voldoende tussenruimte om de wagens kans te geven ons voorbij te steken.

Aanvankelijk rijden we door de vlakte maar tegen de wind in.

Na de stop en bevoorrading begint het klimwerk door lieflijke dorpjes waar de mensen met grote ogen die bendes moedige fietsers stonden te bewonderen. Hun en onze bewondering ging vooral naar de mensen op een tandem of een pino die niet enkel voor zichzelf maar ook gedeeltelijk voor de patiënt moesten duwen.

Tijdens de hergroepering op de top konden we de laatste bladzijde van onze taalgids gebruiken : "Veniamo da Bruxelles in bicicletta" en "Andiamo a Roma".

Nog meer bewondering en ongeloof. Gelukkiglijk volgde de bus niet onmiddelllijk.

Ons Italiaans liet ons niet toe de ganse waarheid te vertellen.

Na 45 km fietsen kwam de bus en de bevoorradingswagen.

Om zeker de patiënten niet te zeer te vermoeien werd wijselijk besloten onmiddellijk de bus te nemen naar ons hotel een kleine 300 km verder.

Hugo & Jozef

Maandag 14 juni – dag 5

Van vroeg in de morgen waren er reeds enkelen in het zwembad. Pas nu drong de schoonheid van het kader, aan de rand van het meer, tot ons door.

Om te beginnen een busrit van 360 km. Om 14u30 bereikten we Versilia waar we een uurtje later met de fiets de rit naar Pisa aanvingen.

Daar reden we onder politiebegeleiding en applaus van het publiek, dat zat te genieten op de terrasjes, naar de toren.

De voorziene ontvangst door de burgemeester viel in het water, ondanks de hitte. Mijnheer de burgemeester had de dag voordien vergeefs op ons staan wachten, wegens misverstand.

Onder bescherming van onze eigen motorbegeleiders reden we door het drukke stadsverkeer naar het hotel. Niet alle autobestuurders volgden even gewillig hun aanwijzingen.

Vanavond geen fietsen laden, het hotel heeft een ruime garage en morgen vertrekken we immers weer onmiddellijk per fiets.

Hugo & Jozef

Maandag 14 juni

Wij vertekken per bus rond 10 u. om onze vertrekplaats per fiets te vervoegen. Donkere wolken tekenen zich af en de vrees voor regen is in de groep aanwezig. Onderweg bewonderen we de kleine riviertjes die zich als heldere slangen door het landschap slingeren In de buurt van Genua bewonderen we vanuit de hoogte de zee en daarna kunnen we niet naast al die Carare marmer kijken die langs de wegen wordt tentoongesteld. Na een tocht van 5 u. bereiken we Masssarosa. De fietsen worden afgeladen en de tocht naar Pisa kan beginnen. Onderweg worden we geconfronterd met de heerlijke aroma’s die bloemen en planten verspreiden en ……de zon is met ons. Iederen heeft een zalige fietstocht achter de rug en nu kunnen we genieten van een goede nachtrust.

Zondag 13 juni – dag 4

Na uitslapen of zwemmen pas om 10 u vertrokken met de bus naar het UCI te Aigle.

Na een filmpje en een rondleiding met gids genoten we van een gezonde maaltijd (mogelijk krachtvoer) in het restaurant samen met enkele toekomstige wielervedetten in opleiding.

Onze rit die bij het begin nog was ingekort wegens het uitslapen werd nog verder verkort wegens wegenwerken.

Om 5u vertrokken we met de bus voor nog 160 km die eindigden toen we ons vastreden in een smal straatje en met aanhangwagen verplicht waren vele honderden meters achteruit te gaan. Proficiat en applaus voor Michel, onze chauffeur, de kalmte in persoon.

Om 8u in het hotel (met zwembad) doch in de gietende regen. Even opgefrist en opnieuw goed eten en drinken en gezellig samenzijn.

Hugo & Jozef

Praatje van bezem

Eind goed alles goed. Vanmorgen zijn we met ze’n allen in Italie. Om de laatst toegekomen deelnemers de kans te geven voldoende te rusten vertrekken we iets later. Enkelen maken hiervan dankbaar gebruik om een duik te wagen in het prachtige zwembad. En dan volgt er een trip van 300 km per bus.

Ons konvooi vordert langzaam op de snelweg en dendert van brug naar tunnel en van tunnel naar brug. De zon begeleidt ons en honger en dorst worden het voornaamste gespreksonderwerp. De frigowagen is voorgereden om de pizzas klaar te zetten die verslonden worden rond 14 u.

Onze eerste trip op Italiaanse bodem vergt extra veiligheidsmaatregelen : het verplicht dragen van de helm, alle deelnemers moeten achter elkaar fietsen, de groep wordt verdeeld in drie kleine groepjes . Groep 1 wordt geleid door Fernand, groep 2 door Francis en groep 3 door Pascal. De begeleidende motorijders hebben weinig moeite om de groepjes te beschermen tegen roekeloze automobilisten Geen eindeloos getoeter en geen « pirata della strada » en geen enkele opgave. De bezemwagen bleef werkloos.

De landschappen rond Pisa gelijken fel op de landschappen van het zuiden van Frankrijk, pittoreske dorpen volgen elkaar op. Om Pisa binnen te rijden wachten twee gemotoriserde carabinieri ons op. Zij begeleiden ons tot aan de toren. Gelukkig is er geen enkele deelnemer die de hellingsgraad van de toren heeft overgenomen op de fiets.

Onze tweede dag in Italie kondigt zich niet veelbelovend aan. De straten zijn nat en de weersvoorspellingen zijn niet goed.

Een tocht van een vijftigtal km. staat voor de boeg met een niet al te grote moeilijksheidsgraad Na een vlakke start van een twintigtal km. beginnen we te klimmen en de zon komt ons begeleiden. Geen zwitserse toestanden deze keer, slechts enkkele vermoeide fietsers haken af Ook zij kunnen vanuit de bezemwagen genieten van de fantastische Toscaanse landschappen. Het middagmaal na zo’n inspanning is heerlijk en lekker fris.

De fietsen worden opgeladen en een tocht van 300 km. naar Rome wordt aangevat. Soms is het niet eenvoudig om de karavaan samen te houden want Beatrice moet met de vrachtwagen soms andere wegen opzoeken wegens haar twintigtonner waarin alle fietsen worden gestald.

It is de eerste keer

Voor de eerste keer dat wij deelnemen aan de trip , nu dit jaar naar Rome, is het een fantastische ervaring. Hebben al van alles meegemaakt, wij hebben een fantastische chaufeur, hij voert ons niet alleen naar Rome maar laat ons ook nog genieten van de steden waar wij door rijden. Hij rijdt een paar keer ronf hetzelfde rondpunt om ons de tijd te laten om de stad goed in ond geheugen op te slaan.. Hij rijdt een straatje in , genaamd via Roma , we rijden toch naar Rome , om ons de tipische straatjes van Italië te tonen, jammer we konnen er niet door. De sfeer is heel goed , iedereen praat tegen iedereen, de reis kan niet meer stuk. Volgend jaar hopen we weer van de partij te zijn.

Rita en Marc